हालसालैका लेखहरु : ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री) ना....टक,(बासु श्रेष्ठ )

आमा

अमृत सुबेदी “गुराँस”, (पोखरा)

(माता तीर्थ औंशी विशेष कविता)

मेरी आमाले कहिल्यै भनिनन्,
कसरी कटे आफ्ना दुःखका पहाडहरु
मात्र देखाइरहिन्
, जिन्दगीको सजिलो बाटो

कहिल्यै भनिनन् मेरालागि

कति पटक, पछाडी फर्किनु पर्यो जिन्दगीवाट,

बरु सिकाइरहिन्, पछाडी फर्केर अल्झनु भनेको

जिन्दगी पछाडी फर्किनु हो ।


आमाले कहिल्यै भनिनन्

कति आँसुका ठेकीहरु पिउनुपर्यो

तर मैले आमावाटै जानेको हूँ,

नुनिलो आँसुको स्वाद र

मलाई आमाले नै भनेकी हुन्

हरबखत नुनिलो आँसु पिउनु भनेको कायर हुनु हो ।

 

आमाले कहिल्यै भनिनन्

मेरो सपना र उज्यालोकोलागि

आफ्ना कति सपनाहरु मारिए र

अँध्यारोको यात्रा गरिन्

कति सहनु पर्यो दमन

तर मैले आमावाटै सिकेको हुँ

आगोसँग आगो भएर जुध्न

फलामसँग फलाम हुन ।

 

आमावाटै सिकेको हुँ

अत्याचारसँग तरबार भएर लड्न र

अप्ठ्याराहरुसँग सिंगौरी खेल्न ।

 

जब आमा रुन्थिन लाग्थ्यो, दनियाँ दुःखमा छ

आमा हाँस्छिन, लाग्थ्यो दुनियाँ रमाइलो छ

जब आमा केही भन्छिन् र सिकाउँछिन् मलाई

हर अफ्ठ्याराहरु सजिला लाग्छन्

जब केही भन्दिनन् आमा

लाग्छ म ढिलो हुन्छु,

मेरो गति ढिलो हुन्छ,

शायद देश ढिलो हुन्छ ।।

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |