हालसालैका लेखहरु : ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री) ना....टक,(बासु श्रेष्ठ )

मेरो बाजेका उपदेशहरु

डा. हरिकुमार श्रेष्ठ, (ताइपेई, ताइवान)

केही चिज लिन  

केही गुमाउनु पर्ने त  

साधारण अर्थशास्त्रको नियम नै रहेछ ।

 

त्यसैले

मैले पनि यसलाई ग्रहण गरी प्रयोग गर्ने

निकै प्रयासहरु जारी राखें

तर

समयको बहावले त कता कता हुत्याइदियो  

आफ्ना इच्छा र आकांक्षालाई भताभुङ्ग पारिदियो  

अनि त

कालो बादलको घुम्टोभित्र रुमल्लि उड्ने  

गतिहीन हुंदै गएका चरा जस्तो डुल्न बाध्य बनाइदियो ।

 

ता पनि

म हतास मनस्थितिमा थिइन

किनकि मेरो बाजेले  

म सानो छंदा दिनु भएका उपदेशहरु

लगनशिलता, धैर्यता र सहिष्णुता  

मेरा दिमागी नक्शाहरु बन्न पुगेका छन्

अनि त

जतिसुकै हण्डर खांदा पनि
ती मान्यताहरु आज पनि ताजै छन्

र दिन प्रतिदिन मेरा लागि  

अनुकरणीय र व्यवहारिक बन्दैछन् ।

 

अझ सांचो अर्थमा भन्ने हो भने

ममा त दिन प्रतिदिन धैर्यता र सहिष्णुताको बांध बलियो हुंदैछन्

त्यसैले होला

समयको अन्तरालमा  

ममा घुम्टो हाल्न आईपुगेको कालो बादलको मुस्लो पनि  

सुस्त गतिमा सुस्ताउन थाल्दैछन् ।

 

अनि त

सदाबहार खुशीयालीमा हांसिरहेको जस्तो देखिने  

कन्चनजङ्घाको स्वच्छ सिरेठोले स्पर्श गर्न आइपुगे जस्तो लाग्दैछ

कताकता कुहिरोको काग झै रुमल्लिन पुगेको  

यो मानसपटलमा फेरि एकाएक बसन्त आउन थाल्दैछ ।

 

त्यसैले त  

मेरा बाजेका उपदेशहरु झन् लोकप्रिय बन्दैछन्

आज मलाई लाग्छ

मेरो बाजे अनपढ नै भए तापनि

उनका उपदेशहरु ठूला ठूला दार्शनिकहरु र

वैज्ञानिकहरुले प्रतिपादन गरेका सिद्धान्तहरु जस्तै

महत्वपूर्ण लाग्न थाल्दैछन् ।


डिसेम्बर २९ २०१०

दिउंसो ४ बजे

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |