हालसालैका लेखहरु : ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री) ना....टक,(बासु श्रेष्ठ )

काँडा र फूल

हेमन्त श्रेष्ठ, (भर्जिनिया)


चुपचाप खपि रह्यो

खपि नै रह्यो

फूलले

काँडाको ज्यादती

 

तर खप्नुकै बाँध भत्किए पछि
एक दिन

रगतले लथपथिएको

अनुहार लिएर  

फूलले काँडालाई भनी-

"बैगुनी रहेछौ  

गुनको बदलामा

तिमीले मलाई खुन दियौ"

 

लाजले  

शीर निहुरायो काँडाले

र शालिन हुने चेष्टा गर्दै भन्यो-

"जन्मजात गुन,  

अलिकति पोखिहालेछ

माफ पाउँछु कि ?"

 

विश्वासघातले  

ढुँगा बनिसकेकी

फूलले आबेशमा भनिन्-

"सर्प रहेछौ तिमी

व्यर्थै मैले दुध पिलाएँ"

 

काँडा आखिर काँडा नै थियो

फूलको वचन पचाउनै सकेन

र एक्कासी  

जाई लाग्न उफि्रयो फूलमाथि

तर वीचैमा रोकेर

फूलले काँढालाई सराप दिईन्-

"सास रहे सम्म तिम्रो हातले

मेरो शरीर छुन नसकोस्

तिमीबाटै असुरक्षित रहेछु म

त्यसैले अब आईन्दा

मेरो सुरक्षाको अभिभारा

तिमीले नै चुकाउनु परोस"

 

यही सरापबाट श्रापित  

काँढाहरु

त्यही दिनदेखि आजन्म

फूलहरुका पहरेदार भएर

उभिरहेछन्, उभिरहेछन्  

 

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |