हालसालैका लेखहरु : ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री) ना....टक,(बासु श्रेष्ठ )

ह्यारी अर्थात हरिप्रसाद

राजेन्द्र सलभ, (हाल: अमेरिका)

मेरो साथीको

नेपाली नाम अर्कै भए पनि

अमेरिका आएपछि

उसको नाम ह्यारी भएको छ ।

कुर्सीमा बसी-बसी

अर्कालाई हप्काएर खाएको शरीर

यहां आफ़ै ज्यामी जोतिदैं छ।

काम भनेको काम हो

त्यो सानो र ठूलो हुन्न भन्ने ज्ञान पाएर

ऊ जसलाई देखे पनि मुस्कुराउंछ

'हाई डुईड' र 'थ्याकं यू' भन्न बिर्सिदैन ।

आफ़्नो परिचय र बिचार

सबैलाई कुनै दराजमा थन्क्याएर
ऊ मेशिन झैं काम गर्छ

अझै १२ घन्टाको कामलाई

कसरी १६ घन्टा बनाउने सोच्छ

ऊ डलरमा कमाउंछ

तर खर्च नेपाली रुपियांमा गर्छ ।

ऊ अमेरिकी सुबिधा र कानूनको कुरा गर्छ

बाल र महिला अधिकारको तारीफ़ गर्छ

तर श्रीमतिको फ़ोन आउंदा

नेपालमा जस्तै अर्हाउंछ मात्र

शरीर अमेरिकामा भए पनि

उसको मन अझै नेपाली नै छ ।

ऊ नेपालमा के थियो भन्दा पनि

माओवादीबाट सताइएका

प्रसस्तै प्रमाणहरू छन, ऊसंग

ऊ देश फ़र्कियो भने उसको ज्यान जान्छ

ऊसंग भएका कागजहरूले यसै भन्छन

शरणार्थी बनेर बस्न चाहन्छ ऊ अमेरिकामा ।

परिवारलाई यहां बोलाउनु अघि

खै कसलाई देखाउन हो कुन्नी

ग्रीनकार्ड लिएर ऊ एकफ़ेर नेपाल जान चाहन्छ ।

ग्रीनकार्ड पाएपछि

गर्ने योजनाहरू थुप्रै छन ऊसंग

ढुकुटी खेलाउने जस्ता सामान्य कामहरू त

ऊ अहिले पनि गर्ने गर्छ

पछि पसलदेखि स्कूलसम्मका

थुप्रै योजनाहरू तयार छन, ऊसंग

केही वर्ष मै ऊ यहां पनि

नेपालमा जस्तै कुर्सीमा बसेर

अरूलाई हप्काएर खाने योजनामा छ ।

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |