हालसालैका लेखहरु : ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री) ना....टक,(बासु श्रेष्ठ )

नयाँ साथीको पुरानो कुरा

दीपक जडित, (एङकरेज, अलास्का)

" अनि ब्रदरको नेपालमा घर चैं कहाँ नि ? " सामान्यतया हामी नेपालीको बोल्ने शैलीनै यस्तै हुन्छ । झट्ट सुन्दा अलि ाडो लागे पनि प्रसस्तै आत्मियता भएको । हामीले आ-आफ्नो नाम एक अर्कालाई बताईसकेपछि निक्कै गहकिलो गरी न्यानो हात मिलाउदै रमेशले सोध्यो । रमेश मैले आजै भेटेको साथी । म भर्खर डी भी परेर अमेरिका आएको । आउनासाथ कामधन्दा नमिलुञ्जेलको लागी रमेशकै को ामा बस्ने निधो भएको थियो । रमेश पनि झण्डै तिन बर्ष अगाडी डी भी परेरै अमेरिका आएको रहेछ । कस्तो सँजोग मेरो नाम पनि रमेश नै हो ।

" म त पुर्वको हुँ । सुनसरी । " छोटो जवाफ मैले दिन नभ्याउदै उसले भन्यो- " म पनि त सुनसरीकै हुँ नि ब्रदर । हाम्रो नाम मात्रै एउटै हैन ाउँ पनि एउटै रहेछ । सुनसरी कहाँ ? " पुछारमा फेरी उसले प्रश्न राख्यो ।

" तरहरा हो । ब्रदरको कहाँ नि ? " जवाफ दिएर मैले पनि सोधें । सोधाईमा मैले पनि उसले झैं 'ब्रदर' शब्दले सम्बोधन गरें । मैले आजसम्म कसैलाई 'ब्रदर' भनेर सम्बोधन गरेको थिईन र मलाई पनि कसैले 'ब्रदर' भनेर सम्बोधन गरेको हेक्का छैन । पहिलोचोटी मलाई उसले ब्रदर भन्दा त्याहां आत्मियता पाएको थिएं र मलाई पनि ब्रदर भन्न अप् ्यारो महसुस भएन ।

" तरहराको यौटा केटी हामी संगै पढ्थी - सञ्जना , चिन्नुहुन्छ उस्लाई ? चिन्नुहुन्न होला । त्यसको उमेर हामी सँगैको हो । तपाईं भन्दा जुनियर । " मेरो प्रश्नको जवाफ नदिएर उसले फेरी प्रश्न गर्यो र जवाफको आशा पनि राखेन ।

" यौटा सञ्जना त चिन्छु म । अरु पनि होलान त्यस्ता , तपाईंले कुन सञ्जनाको कुरा गर्नु भएको ? " मैले चिनेकै सञ्जना हुन सक्ने अनुमानमा उसले मलाई गरेको आदरकै समान आदरार्थी भावमा सोधें यद्दपी उ उमेरमा म भन्दा त्यस्तै पाँच वर्ष जती सानो लाग्थ्यो ।

" सञ्जना पौडेल हो उस्को नाम । महेन्द्र मोरङ्गमा हामी संगै पढेको । साह्रै राम्री थिई । पढाईमा पनि त्यस्तै तगडा । " उसले कुन सञ्जनाको कुरा गर्दैछ भन्ने बुझ्न मलाई गाह्रो भएन । साह्रै राम्री थिई भन्दै गर्दा मैले उस्को मनोभाव पढिसकेको थिएं । उ सञ्जनाको बारेमा निक्कै कुरा गर्न चाहन्थ्यो ।

" तपाईँ के थरी नि ब्रदर ? " झट्टै उसले मलाई मेरो थर सोध्यो , कतै सञ्जना मेरो नातेदार हो कि भन्ने चिसो उस्को मनमा पसे जस्तो गरेर ।

" म त थापा हुँ । म चिन्छु त्यो सञ्जनालाई ।" छोटो जवाफ मैले दिईनसक्दै उसले ढुक्क भएको भावमा 'ए!' भन्यो र फेरी सोध्यो "अनि ब्रदरले पढाई चैं कता गर्नुभएको ? "

" स्कुल धरानमा । त्यसपछि धनकुटा तिर । ब्रदरको घर कता हो नि ? " उत्तर दिएर फेरी मैले उस्को घर सोधें पहिले नै सोधेको भएपनि उसले जवाफ दिन भने बाँकी नै थियो ।

" मेरो घर त इटहरीबाट अलि तल हो । खनार भन्छ । थाहा होला नि ब्रदरलाई ? " लगभग हामी दुईजनाको घर एकैतिर भएकोले मलाई उसले बिस्तृत रुपमा भन्ने आवश्यकता ानेन क्यारे । त्यसो त मैले पनि आफ्नो घर भएको ाउँ यहिंनेर हो भनेर खुलाएको थिईनं ।

" अँ थाहा छ .... " निक्कै बोलक्कड जस्तो लाग्ने उसले मलाई बोल्नै नदिएर फेरी भन्यो , " म पनि तरहरा तिर निक्कै घुमेको छु । सञ्जनाको घर भएको तिर । " लाग्थ्यो उ पुन सञ्जनामै केन्द्रीत भएर कुरा गर्न चाहन्छ ।

" ए ! " , उ सञ्जनाको नातेदारमा पर्दैन भन्ने थाहा भएर पनि मैले उस्लाई सोधें , " सञ्जना तपाईंको नातेदार हो ? "

"हैन हैन " , मेरो सोधाईले कतै उस्लाई सञ्जनासंग नातानै गाँसीदिन्छ कि झैं गरेर उसले हत्तार भन्यो, " संगै पढेर चिनेको मात्र हो । "

" ए! उसोभए सञ्जना तपाईंको निक्कै राम्रो साथी थिई ? कि चक्कर सक्कर थियो ? " अब सोध्ने पालो मेरो नै आएझै भएको थियो । मनपराएको केटीको पछि लाग्ने या प्रेम पत्र लेख्ने ईत्यादी कृयाकलापलाई आजभोली चक्कर भनिन्छ भन्ने ज्ञान मलाई पनि थोरबहुत थियो ।

" खै, थियो भन्ने कि थिएन भन्ने ? " , थोरै लजाउंदै अनि थोरै गम्भिर भएर उसले भन्यो , " म चाहिँ निक्कै कप्थें उस्लाई तर उ अलि अर्कै खालकी थिई । उसले खासै बाल दिन्नथी मलाई ।" उसले पनि 'कप्थें' , 'बाल' भनेर बिशुद्द आधुनिक नेपाली शब्द प्रयोग गर्यो तर मलाई बुझ्न क िनाई भएन म मनपराउंथें उसले मन पराउन्नथी भन्न खोजेको थियो उसले ।

" अर्कै खालकी भन्नाले कस्ती नि ? मैले त एक नम्बरकी छुच्ची थिई भन्ने सुनेको थिएं । " फेरी सोधें मैले । निक्कै रमाईलो हुंदैथियो हाम्रो वार्तालाप ।

" अँ अली छुच्ची छुच्ची नै थिई । मैले लास्टै ट्राई गरें तर सकिनं । 'लास्ट' मनपर्थ्यो मलाई । "अली बि टी पनि थिई छन त र पनि पाए देखी अझै पनि उस्लाई नै बिहे गर्थें ब्रदर । " मन परेको माया नपाउनुको पिडा ओकल्यो उसले । उसंग अत्याधुनिक नेपाली शब्दावलीहरु यथेष्ट रहेछ र त्यसको प्रयोग पनि रोचक ढंगले गर्दो रहेछ - जस्तो कि अत्याधिक वा अत्यन्तै भन्नु पर्दा लास्टै भनेर अनि ुला ुला कुरा गर्ने घमण्डी भन्नु पर्दा बि टी भनेर । यो बि टी चाहिँ बिग टक भनेको हो उसले भन्ने ज्ञान त मलाई पनि थियो नै तर म उसलेझैं प्रयोगमा ल्याउन अलि कमजोर नै छु ।

" अनि ब्रदर , ट्राई मार्दा चप्पल सप्पल त खाईएन ? " निक्कै रुचि लिएर म नयाँ साथीको पुरानो कुरा खोतल्न पट्टी लागें । त्यसो त उ नै इच्छुक थियो सुनाउनलाई र म पनि उत्सुक थिएं सुन्न ।

" छ्या!!! के भन्नु भएको ब्रदर ? जे भने पनि हामी केटा हो नि यार ! काँ केटीको चप्पल खाईन्छ ? " निक्कै केटीको पछि लागे पनि चप्पल कहिल्यै खाईएन । फुर्ती साथ उसले भन्यो ।

" ए ! अनि आजभोली पनि सञ्जनासंग फोनसोन ,च्याटस्याटमा सम्पर्क हुन्छ त ? " मैले सोधें ," आजभोली कहाँ छे ? के गर्दैछे ? खोजखबर छ ? "

" छैन ब्रदर , पढ्दा पढ्दै यता आईयो डी. भी. परेर । म यता आकै साल उसको बिहे भयो रे भन्ने सम्म सुनेको थिएं, त्यती हो । कस्तो केटा संग बिहे गरी होला? अझै माया लाग्छ ब्रदर मलाई त । ब्रदरलाई थाहा छ कहाँ छे अहिले ? अब त बच्चा बच्ची पनि भयो होला ।" एक प्रकारको गुनासो सहित सञ्जना प्रतिको चाहना पोख्दै उसले मलाई सोध्यो कतै मैले सञ्जनाको खबर दिन सक्छु कि भनेर ।

"अँ थाहा छ नि ब्रदर । मैले त बिहे गरेको छु सञ्जनालाई । यौटा छोरा पनि भएको छ । सञ्जना पनि दुई तिन महिना पछि आउछिन । म चाहिँ यसो बस्ने ओर्नेको चाँजोपाँजो मिलाउन अगाडी नै आएको ।" मैले यती मात्रै के भनेको थिएं , मैले कोट्याउन खोज्दा पनि फुर्तीसाथ उसले अर्कै कुरा गर्दै टार्न खोजेको चप्पल काण्डको यथार्थको पोल मसंग पहिले नै खुलीसकेको छ भन्ने ज्ञात भएझैं उस्को अनुहार सडेर निलो कालो भयो । उ केहि बोल्न सकेको थिएन । स्थितीलाई सामान्य बनाउन आखिरमा मैले नै 'टेक ईट ईजी ब्रदर । यस्तै हुन्छ सबैको जीवनमा एकपल्ट' भन्नु पर्यो ।

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |