हालसालैका लेखहरु : ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री) ना....टक,(बासु श्रेष्ठ )

एउटा मान्छे

कृष्ण कटेल , (काठमाण्डौ)

आजपनि उनी

हराइरहेका थिए

मध्य दिनमा, टन्टलापुर घाममा

भिडभाडको बिचमा

मध्य निन्द्रामा ।

 

लाग्थ्यो उनी मेटिरहेका थिए थकाइ

सोचिरहेका थिए भाग्य

अनि छोट्टिरहेको भविष्य ।

 

कहिल्यै दया नदेखाउने शहरमा

देखाइरहेको थियो सत्कार

उन्को मुस्कानले

पिल्सिएको शरीर र

थिच्चिएको शीरले ।

 

धेरैले सोच्दा हुन्

को होला यो सत्तरी बर्ष काट्नै लागेको जीवन १

उसले बोकेको नाम्लो डोरी

अनि डोरीसँगै लट्पटिएको अजंगको भारी १

 

उनको खाली खुट्टाले

ठेला फुटेको हत्केलाले

चाहुरिएको अनुहार र

दोव्रिएको पेटले कहिल्यै विद्रोह गरेनन्

बरु हाँसिरहे अभावमा पनि

बडेमान भारी उचालेर ।

 

म सोचिरहेछु

उसको सरकार कहाँ होला १

सन्तान कहाँ होलान्

अनि कहाँ होलान् भगवान १

जसले देख्छन् कि देख्दैनन्

यी उम्लिरहेका पसिना

फाटिरहेको मन्

अनि उध्रिएको भाग्य ।

 

आखिर कसले लिइरहेको छ

उसको परिक्षा रु

केश फुलिसकेर हड्डी खिइँदापनि

थकित मन् र अनुहार चाउरिसक्दा पनि

धेरै पहाड उचालेर पछार्दापनि

पास नहुने त्यो परिक्षाको

पूर्णाङ्क कत्ति हो ?

 

बर्षौदेखि फाटेको भोटो

र टालेको सुरुवाल देखेर

यो दुनियाले जे भनोस उसलाइ

तर म भन्छु उ मेरो गरु हो

उसकै संघर्षले बटुलिदिएको हो

म भित्रको आँट

जन्माइदिएको हो म भित्रको मान्छे

जो मान्छे लागिरहेको छ

पसिनालाइ पत्थर बनाउन ।।

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |