हालसालैका लेखहरु : ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री) ना....टक,(बासु श्रेष्ठ )

एउटा जिउँदो प्रेमपत्र

नवीन अभिलाषी, ( )

लेख्नै परेपछि
किन नलेखुँ तिम्रो साश्वत नाम
र गुमनाम ठेगानामा – घाईते शब्दहरु ।

सुन्दरताको ऐश्वर्य लिएर
मेरो छातिको फाँट भत्काएर तिमी बगिरहदा पनि
जिर्ण किनाराको बैशाखी बनेर दिएकै हँु सहारा ।
बादलका सपना बोकेर
उडिरहँदा पनि – उन्मुक्त आकाशमा तिमी
बाटो देखाएकै हुँ – अजंग पहाड बनेर ।
आफैलाई काँडा बनाएर पनि
थपिदिएकै हुँ कोमलताको उपमा तिमीलाई ।

म उहि र उस्तै
चुपचाप, मौन र निरिह छु – चोकको सालिक झै ।
झारेर रहरका रँगिन फूलहरु
धेरै प्रतिक्षाका बसन्तहरु यसै गुमाएको छु मैले ।

आज लेख्नै परेपछि
किन छुटाउनु – तिमीले गुलाबको ओत लागेर
विश्वासमा कर्द हानेर भागेको कुरा ।
दिएर सम्बन्धको प्रेमिलो बेलुन
आफैले फुटाई दिएर हाँसेको कुरा ।

अचेल
जिन्दगीको गमलामा टुसाएको
ममता भाँचेर तिमीले रोपेकी छौ रे– ऐँजेरु ।
हरदम मुस्कुराउने ओठ जस्तो
बेगम्बेली मासेर बनाएकी छौ रे – फलामको गेट ।
र पालेकी छौ रे – जापानी कुकुर ।

तिमीसम्म नपुग्ला यो मुटुको प्रतिलिपी ।
मेरो सानो दर्दको झरीले
तिम्रो विशाल पृथ्वी नभिज्न सक्छ ।

तर लेख्नै परेपछि
किन छुटाउनु – म जिउँदो रहेको सत्य
र तिम्रो मृतक छुन्मुनाहट नियालिरहेको कुरा ।

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |