हालसालैका लेखहरु : आव्हान,(रजनी श्रेष्ठ) ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री)

सर्वनाम युद्ध

कृष्ण प्रसाई, (काठमाण्डौं)


अभाव र ओजले उमारिएका उर्जाहरू
उसताका ,
आगो भएर बल्थे अगेनामा —
उनै अगेनामा अन्मिन्थे
आफन्तका ओतहरू,
अनि
अगेनामै उनिन्थे
आगतका अभिलाषाहरू ।
अलिपर आगनछेउ उभिएका,
आरु, अम्बक र अमलाका ओेतहरूले —
अगम्य आगो ओकलिरहेका हुन्थे
जुन मेरी आमाको आफ्नै सासका अँश लिएर हुिर्कएका थिए ।
केही वर्षमै ,
हामी मान्छे भन्दा पनि ठूला भएर
आकासतिर उचालिएका थिए तिनीहरू —
त्यसैबेला मैले देखेको हुँ
पहाडहरूको माझमा,
नदी तिर्खा लिएर बग्दथ्यो उँधोतिर
सपना बटुलिरहेका थुप्रै कमला मनहरू,
चील उड्ने आकासतिर बाटो हेरिरहेका हुन्थे —
चौबन्दीभित्र माया साट्नेहरू,
बादलले घुम्टो हालेको हिमाल हेरेर —
अजम्बरी माया रोपिरहेका हुन्थे
म सोच्दथेँ —
जन्मँदै सगरमाथाजस्तै उँचाइ लिएर
कतै कोही मान्छे पनि आएन,
एउटै उचाइ भएर मान्छे —
सधैभरि बाँच्न पनि सकेन ,
जन्मँदै मलामी बोकेर जन्मिएको छ मान्छे —
मृत्युको व्यापार,
सर्वनाम सत्य छ
मान्छेको सहरमा ।
चाहेर पनि जान नसकिने

भन्दैमा गएर आउन पनि नपाइने —
सर्वनाम नियतिसँग,
शताब्दी शताब्दीदेखि—
निरीह मान्छे,
मान्छेकै साक्षी राखेर —
सहस्र इमानी समयहरूसँग,
सर्वनाम युद्ध
लडिरहेछ !
लडिरहेछ ! !

लडि नै रहेछ ! ! !

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |